" احكام اجاره " مسأله 2201 - اجاره دهنده وكسى كه چيزى را اجاره مى كند بايد عاقل وبالغ باشند ، وبايد بر اجاره به نا حق اكراه نشده باشند ، واگر اكراه شدند وبعد به اجاره راضى شدند ، اجاره نافذ است ، ودر مال خود حق تصرف داشته باشند ، پس اجاره دادن واجاره كردن سفيه ومفلسى كه به حكم حاكم شرع ممنوع از تصرف در مال خود باشد نافذ نيست ، مگر به اذن واجازه ء ولى يا طلبكاران ، ولى اجاره ء مفلس خودش را براي كارى يا خدمتي نافذ است ومحتاج به اجازه نيست . مسأله 2202 - انسان مى تواند از طرف ديگرى وكيل شود ومال أو را اجاره دهد ، يا مالي را براي أو اجاره كند . مسأله 2203 - اگر ولى يا قيم بچه مال أو را اجاره دهد ، يا خود أو را أجير ديگرى نمايد ، اشكال ندارد . واگر مدتي از زمان بالغ شدن أو را جزء مدت اجاره قرار دهد ، بعد از آن كه بچه بالغ شد ، مى تواند بقيهء اجاره را به هم بزند ، ولى اگر اجاره تا زمان بعد از بلوغ به جهت مصلحتى بوده كه شرعا مراعاة آن واجب است ، اجاره نسبت به بعد از بلوغ نافذ ، واحتياط واجب آن است كه به اذن حاكم شرع باشد . مسأله 2204 - بچهء صغيرى را كه ولى ندارد ، بدون اجازه ء فقيه عادل نمى شود أجير كرد ، وكسى كه به فقيه عادل دسترسى ندارد ، مى تواند از چند نفر مؤمن عادل اجازه بگيرد وأو را أجير نمايد ، ودر صورت نبودن چند نفر از يك نفر هم كفايت مى كند . مسأله 2205 - اجاره دهنده ومستأجر لازم نيست صيغه را به عربى بخوانند ، بلكه